Περιέχονται τα διηγήματα:
- "Το αρμένισμα"
- "Μέρα του 1638"
- "Οι γάμοι του Σπόρου και της Ποππαίας".

Παραμονές της Μικρασιατικής Καταστροφής ένα ελληνικό καράβι κουβαλά ένα φορτίο προσφύγων και άρρωστων Αρμένηδων. Άραγε θα φτάσουν ή δεν θα φτάσουν ποτέ στον Πειραιά;

Ένα ελληνόπουλο κι ένα τουρκάκι στην Κωνσταντινούπολη του 1638 συναντιούνται στη μεγάλη παρέλαση του Mουράτ Δ΄, παίζοντας τη φιλία τους και τη ζωή τους κορώνα γράμματα.

Ένα ρωμαϊκό επεισόδιο με ήρωα τον Nέρωνα και τον δούλο Σπόρο πού αφηγείται o Οβίδιος ξαναζωντανεύει με τη μορφή των γάμων ενός πλούσιου Αθηναίου μ' ένα όμορφο λαϊκό αγόρι τη δεκαετία του '60.

Ο Μένης Κουμανταρέας, από τους σημαντικότερους συγγραφείς της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς της ελληνικής πεζογραφίας, γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα. Το 1949 αποφοίτησε από το Πρότυπο Λύκειο Αθηνών- δεν ακολούθησε συστηματικές πανεπιστημιακές σπουδές. Εργάστηκε επί είκοσι χρόνια σε ναυτιλιακές και ασφαλιστικές εταιρείες. Το 1961 άρχισε να συνεργάζεται με το περιοδικό "Ταχυδρόμος", και το 1962 εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με τη συλλογή διηγημάτων "Τα μηχανάκια". Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στην αντιστασιακή έκδοση "18 Κείμενα" και οδηγήθηκε τρεις φορές σε δίκη βάσει του νόμου "περί ασέμνου δημοσιεύμα-τος" για το έργο του "Το αρμένισμα"- ωστόσο, το 1972 πήρε την υποτροφία RAAD για το Βερολίνο. Από το 1982 ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή και τη μετάφραση· έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Λιούις Κάρολ, Έντγκαρ Άλαν Πόε, Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Ουίλιαμ Φώκνερ και Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1967, για το Αρμένισμα) και το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1976, για τη "Βιοτεχνία υαλικών" και, 2002, για το "Δύο φορές Έλληνας"). Είναι ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, και τη δεκαετία του 1980 διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά.