Το Μάη του 1968 στη Γαλλία, όπως και το Μάη του 1970 στις Η.Π.Α., ο δημόσιος χώρος και τομείς της καθημερινής ζωής αμφισβητήθηκαν. Είτε αυτό ήταν οι δρόμοι στο Παρίσι, είτε οι αυτοκινητόδρομοι στις Η.Π.Α., οι σχέσεις ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες ή σε νέους και γέρους, ο κοινωνικός χώρος ως σύνολο αμφισβητήθηκε από έναν ενεργοποιημένο πληθυσμό, του οποίου οι νέες ανάγκες και κανόνες συνιστούσαν μια αποφασιστική άρνηση της υπάρχουσας κοινωνικής πραγματικότητας, μια άρνηση που είχε να κάνει όχι μόνο με τη διαμαρτυρία για την κατάσταση του κόσμου, αλλά που συμπεριέλαβε εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι επαναπροσδιόρισαν τις καθημερινές τους ζωές ουσιαστικά. Στη θέση των κάθετων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δομών και των προηγούμενα κυρίαρχων κανόνων και αξιών, προέκυψε μια αλλαγή της καθημερινής ζωής εκατομμυρίων ατόμων που συμμετείχαν σε όλες αυτές τις αυθόρμητες εξεγέρσεις. Από την εποχή των κινημάτων του '68, η επίδραση του έρωτα εσωτερικεύθηκε διαισθητικά από τα λαϊκά κινηματικά στο Ιράν, στις Φιλιππίνες και στην Αϊτή, ως τρόπος για να ανατραπούν καθεστώτα που έμοιαζαν ακλόνητα..





e-mail Facebook Twitter