Κommunen : Ο πρώτος αριθμός σωπαίνει στον δεύτερο, η κοινότητα ονειρεύεται το μέλλον. Kommunen σημαίνει εγκαθίδρυση ή κατάργηση τάξης. Είναι δίκαιη και άδικη, δηλαδή συναισθηματική. Έχει τη γεύση του τίποτα. Μία μίμηση ελευθερίας. Ο νόμος του συγκεκριμένα εκτατού γλείφει την κοινότητα στο αυτί, εξυπακούεται σε όλα τα κτήματα. (Ο ήχος του χρήματος είναι παλιός ήχος).
Mέσα από ημερολόγια, επιστολές, μανιφέστα, τραγούδια, επιγράμματα, δο-κίμια, εικαστικά, εγκαταστάσεις και performance, μεταξύ άλλων, η Κοινότη-τα, γυρίζοντας την κάλτσα το μέσα έξω, προσεγγίζει εγκαταλείποντας. Το περιεχόμενο, αιωρούμενο, αναμειγνύεται με την ηλικία ως ανήλικο, εκπλη-ρώνεται ως τίποτα πιο τακτοποιημένο από το περιθώριο.
Μία από τις σκέψεις που παραχωρεί, όσο η αποθάρρυνση επανάλαμβανε αιτιάσεις, είναι ότι παρωχημένες περιοχές (για αξενάγητους περιηγητές) δεν είναι δεδομένα ρητά, που επιθυμούν τα ρηχά. Αν η Κοινότητα ήταν ελάφι, θα είχε απορρίψει κέρατα, σε μία εμβληματική απογύμνωση, ή συρρίκνω-ση, (άλλη φορά μπορεί να προκρινόταν κάτι άλλο). Να εκπλαγεί από μία πά-ροδο, (θα επανέλθει σε αυτό αργότερα), να χάνεται και σε άλλες αναγνώ-σεις, χωρίς να ακολουθεί κάποια τροχιά, να εκδηλώνεται με παραπάτημα που αναπλήρωνε κενά, κλπ.
Βγάζοντας, λοιπόν, το ένα χέρι από τη μία τσέπη, βάζοντας στην άλλη το άλλο, η Κοινότητα συνδυάζεται με σκέψη χωρίς κοινοποίηση, γεγονότα που θα μπορούσαν να συμβούν στον πρώτο τυχόντα – όπως κάθε διαζύγιο, αφιε-ρώνεται στο ομόζυγό της. Διατυπώνει ερωτήματα που δεν υπάρχει λόγος να τα απαντήσει η ίδια: Τι ήταν, άραγε, η υπόσχεση; Ώσπου να διαφωτιστεί προσέγγιση που συνοψίζεται ως εξής: Πώς συμμερίζεται κανείς; Πώς μετα-βάλλεται, διαρκώς, κάτι χωρίς σχήμα;
Παρά τον περιορισμένο αριθμό της έκδοσης, (το βιβλίο τυπώθηκε εκτός εμπορίου σε 30 αντίτυπα), το έργο Kommunen συμπεριλήφθηκε ανάμεσα στις πιο σημαντικές εκδόσεις του 2016 στην Δανία, και ήταν υποψήφιο για το Bukdahls Bet – Το Βραβείο Εναλλακτικής Λογοτεχνίας το 2017.
