Κανείς δεν θα έρθει να σε σώσει. Ο ένας από τους δύο βιαστές κειτόταν στον επαρχιακό χωματόδρομο της Μοντάνα χωρίς κεφάλι. Κάποιος τον είχε βγάλει από το αυτοκίνητό του και τον είχε πυροβολήσει σχεδόν εξ επαφής, με ένα όπλο φτιαγμένο για να αντιμετωπίζει μεγάλα και επιθετικά θηράματα. Όσο για τον δεύτερο βιαστή… αυτός είχε αφεθεί να φύγει. Όχι προς την ελευθερία: προς το βουνό. Αλλά το συγκεκριμένο βουνό είναι από μόνο του μια παγίδα, και μια πραγματική Κόλαση. Ένας αρχέγονος τόπος από βράχο, άγρια βλάστηση και χιόνι, γεμάτος απόκρημνες παγίδες και πράγματα –ζωντανά και μη– που μπορούν να σε σκοτώσουν ανά πάσα στιγμή. Ειδικά όταν μπαίνει ο χειμώνας. Είναι αδύνατον να γλιτώσεις από αυτό το κυνήγι. Απλώς θα ζεις –για λίγες ώρες, ή για ένα με δύο εικοσιτετράωρα ακόμη– μέσα στον απόλυτο τρόμο και την απόγνωση Μέχρι που η Στέλλα Άνταμς, μαζί με τον αυτόχθονα συνάδελφό της, αποφασίζει να κυνηγήσει τους ανθρώπους.
