Τα βαθιά βαθαίνουν κι άλλο
άρα τώρα φαίνεται ποιος μάθαινε κολύμπι
σε ποιον άρεσε ακόμα να πλατσουρίζει
κι ο ήλιος καρχαρίας που θα ’ρθει να καθαρίσει
αυτό το σάπιο κήτος που ξέβρασε
της εποχής η τρικυμία.
Ήρεμη η αράχνη στήνει τον ιστό της
υπομονετικά στο τέλος αυτού του δρόμου
μέσα στην ανήμπορη συγκατάβασή μας.
Κι όμως, πέρα από τους λόφους
τα στάχυα λικνίζονται ακόμη κίτρινα
και άθικτα
κάτω από ουρανούς γαλάζιους.
