Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από αυστηρή γραφειοκρατία και συγκεντρωτισμό, παρά τις ονομαστικές
προσπάθειες αποκέντρωσης. Την ίδια στιγμή, η υιοθέτηση αυτονομίας και αποκέντρωσης συνιστά κορυφαία προτεραιότητα στην παγκόσμια εκπαιδευτική πολιτική. Η παρούσα έρευνα ανιχνεύει τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για το αυτόνομο σχολείο. Ειδικότερα, διερευνάται ο βαθμός αποκέντρωσης του υφιστάμενου εκπαιδευτικού συστήματος, αν υπάρχει στροφή προς τη σχολική αυτονομία, οι απόψεις των συμμετεχόντων για την αξιολόγηση, και ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του διευθυντή σε ζητήματα παιδαγωγικής - οργανωτικής - διοικητικής αυτονομίας και αξιολόγησης. Αναγκαία συνθήκη, οι εκπαιδευτικοί να εμπιστευτούν περισσότερο τον εαυτό τους ως επαγγελματίες.
