Διέσχισα την πόλη
χωρίς να αφήσω το ίχνος μου πάνω της.
Αμνήμων επιδείκνυε τον τουριστικό της εαυτό
ακατανόητο στην παρακμή της.
Διέσχισα την πόλη
χωρίς να διασταυρώσω το βλέμμα μου
με των ανθρώπων.
Απο-στρέφοντας
έστρεφα στα ανθισμένα μπαλκόνια,
ζήλευα την παράλογη παρουσία
ενός ρολογιού τοίχου σε ένα από αυτά
σχεδόν έκλαψα από νοσταλγία.
Διέσχισα την πόλη
κουφή στην οχλοβοή της.
Με το βλέμμα χαμηλωμένο
με προσπέρασα.
