Με των ηρώων τ’ όνειρο να ντύσεις την πατρίδα, μέσα στο δάκρυ των απλών ανθρώπων βάφτισέ την, κι αν δεις να σου χαμογελά και πάλι η ελπίδα, από τους επιτήδειους αλάργα κράτησέ την…
ΕΛΛΛΑΣ
Μια ανεξάρτητη αρχή και δυο εξαρτημένες
τον ναργιλέ φουμάρανε, στο σύννεφο πνιγμένες,
δίπλα σε τοίχο που κρυφά πάνω του είχαν γράψει
με τρία λάμδα το Ελλάς, μήπως και κάτι αλλάξει.
Κι ένας αφράτος λουκουμάς, σαν υπουργός, σπουδαίος,
στα τρία λάμδα του Ελλλάς σταμάτησε με δέος!
Αναρχο-ανορθόγραφο φαντάστηκε τσογλάνι,
τούτο στο έθνος το κακό ότι θα είχε κάνει,
κι ευθύς με πατριωτισμό ρίχτηκε στο πεδίο,
τα τρία λάμδα αυθωρεί να του τα κάνει δύο!
Μα γέροντας χαράματα την έστησε τη φάση,
με σύνταξη για κλάματα, που τού ’ρθε να γελάσει.
