Ο La Cecla μάς ταξιδεύει σαν άλλος Μάρκο Πόλο στα «αόρατα» μέρη των πόλεων που έχει επισκεφτεί και βιώσει, σε περιθωριακούς τόπους όπου η προσωρινότητα, η ατυπικότητα και η αταξία είναι τρόπος επιβίωσης και αντίστασης αλλά και στην εκτυφλωτική ορατότητα των προνομιούχων και των κτιρίων τους που περιχαρακωμένα από την υπόλοιπη πόλη εκθέτουν τις αντιφάσεις μιας μυωπικής πολεοδομίας η οποία χρησιμοποιεί σλόγκαν όπως «έξυπνες πόλεις», «ανθεκτικές πόλεις», «ψηφιακές πόλεις», για να συνεχίσει να επιτελεί το εξουσιαστικό της καθήκον.
