«Θες να γίνουμε φίλες;»
«Ναι, θέλω πολύ!»
«Δε με φοβάσαι που είμαι τόσο διαφορετική,
από όλους εσάς;»
«Πιο πολύ φοβάμαι να νιώθω μόνη
σε έναν τόσο μεγάλο κόσμο»
«Έλα. Κράτα το χέρι μου σφιχτά
και πάμε να σου δείξω τα αστέρια!»
«Κι αν χαθούμε;»
«Τότε θα ζήσουμε».
Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς
αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της
φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό. Η ιστορία της Κλειούς και της
Ισμήνης υπενθυμίζει πόσο θεραπευτική μπορεί να γίνει η αποδοχή, όταν
προσφέρει ασφάλεια, προστασία και αληθινό μοίρασμα.
Αγγελίνα Στεργιοπούλου
Ψυχολόγος –Παιδοψυχολόγος
