Ίσως, όμως, εντέλει η μαγεία της γραφής να έγκειται και στο αβέβαιο της καινούριας ανακάλυψης και αποκάλυψης, αυτού της αυθεντικής μαρτυρίας της γραφής που προκύπτει, που γεννιέται αβίαστα από την ανάγκη της καταγραφής, της εξομολόγησης, της έκφρασης, που μπορεί να ξεπερνά ή να ανατρέπει το στεγανό της ρεαλιστικής οπτικής αναπαράστασης του κόσμου και να τον ερμηνεύει προσεγγίζοντας άλλα βάθη, πλάτη και αντιληπτικά ή αισθαντικά πεδία, υποκειμενικά εκλαμβανόμενα και, ίσως κάποιες φορές, εντελώς υπερβατικά. Έτσι, με έναν τρόπο απρόβλεπτο, η γραφή παίρνει τη μορφή ενός ταξιδιού που οδηγεί προς άγνωστους ορίζοντες, προς καινούριους, πρωτόγνωρους κόσμους.
