«Πέταξα τη μοναξιά μου στον τοίχο κι έγινε θρύψαλα, μα δεν πέτυχα τίποτα παρά την καλή θέληση του μαστουρωμένου από τον πυρετό μυαλού μου. Τα θρύψαλα μετατράπηκαν σε χιλιάδες μοναξιές, χύθηκαν από τις χαραμάδες του διαμερίσματος και βγήκαν στον κόσμο να βρουν κι άλλους σαν εμένα».
Ένας άντρας ζει με μια αρρώστια που έχει μάθει να αποδέχεται. Ένας γιατρός επιμένει να τον θεραπεύσει. Μια γυναίκα τον αγαπά, παρόλο που ο ίδιος δεν τη θυμάται. Κι ένας κόσμος μοιάζει διαρκώς έτοιμος να τον απορρίψει. Ανάμεσα στη μέθη, τον πυρετό και τις ψευδαισθήσεις, η πραγματικότητα αρχίζει να χάνει τα όριά της. Οι φωνές του παλιού κόσμου μπλέκονται με εκείνες ενός καινούριου που ακόμη ψάχνει τη μορφή του.
Τα «Παραμύθια του νέου κόσμου» είναι μια ιστορία για την τρέλα, την απώλεια, την αγάπη και την επιβίωση. Για την ανάγκη να παραμείνουμε άνθρωποι όταν όλα γύρω μας μοιάζουν να διαλύονται.
