Δημήτριος δέ τε καὶ Δήμητρα μ’ ἔτικτον, καὶ ἐκ τῶν φημι γενέσθαι· πέμπον δέ μ’ ἐς κόσμον, καί μοι μάλα πόλλ’ ἐπέτελλον, αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων τε καὶ μητέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγ’ ἄριστοι ἐν Σπερχογείᾳ τε καὶ Ἀρίῳ ἐγένοντο καὶ ἐν Μεσσηνίᾳ εὐρείῃ. Ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι. Ἡρακλειδῶν Κρεσφόντου τε καὶ Ἀριστομένους γόνος εἰμί, Ἑλλήνων τῶν τότε ἐκεῖνον μακρῷ δή τινι ἄριστον νομίζων. Σήμερον ἐν τῃ ἑνώσει Ἡρακλειδῶν, ἀπό Μεσσηνίας Κρεσφόντου ἀπογόνου τε καὶ ἀπ’ Ἄργεος Τημένου ἀπογόνου, ἔφυγον ἐς ἄλλην γῆν τῆς Μακεδονίης, ἐν τῷ Ἀγγελοχωρίῳ τῆς τῶν ἡρώων πόλεως Ναούσης. Τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστὶν καὶ ὁ Ἀθηνόδωρος καὶ ἡ Σωτηρία μέλη τοῦ σώματος τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσίν. Σήμερον οἱ δύο ἔσονται εἰς σάρκα μίαν.
