Μέσα σε διάστηµα 75 χρόνων, επτὰ διαφορετικοί άνθρωποι βρίσκονται μπροστά στα ίδια θεάματα και στα ίδια ακούσματα, στις ίδιες προσλαμβάνουσες: ο εσωστρεφής Καζαντζάκης, ο εξωστρεφής Πετρόπουλος, η ευλαβέστατη Τσάτσου, ο ψύχραιμος Θεοτοκάς, ο αμφίθυμος Ουράνης, ο πραγματιστής Γιαννάτος, ο σχολαστικός Ζάχος.
Γραφές που διασταυρώνονται ή πορεύονται παράλληλα, που συγκλίνουν ή αποκλίνουν, συμπληρώνουν η μία την άλλη, τελικά όμως συμφωνούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Και συνεχίζουν η μια την άλλη. Από την καμήλα στο αεροπλάνο, από τον ερημικό περίγυρο στον τουριστικό εποικισμό, με δυο λόγια από τη µεταβαλλόμενη πραγματικότητα που περιβάλλει τη Μονή, ως την ακινησία του χρόνου που αγωνίζεται να παραμείνει αλώβητη µέσα στα τείχη της, οι αράδες τους ιχνογραφούν την εικόνα της Σιναϊτικής διαχρονίας.
