Ο κύκλος
θυμήσου με όταν ήμουν δάσος
τώρα είμαι φεγγάρι, δε με φτάνεις
πέφτω απ’ τις πλαγιές των ουρανών,
τα χρώματα των εποχών,
τις μνήμες των χορευτριών
ήμουν δάσος
μονοπάτι / καταραμένο / ποίημα
μουτζουρωμένο από τα χνάρια φαντασμάτων
κατά μήκος των γραμμών των στίχων
κάθετα των λέξεων, στα σύννεφα
τα δυσοίωνα
που προμηνύουν
τη βροχή
είμαι φεγγάρι
καταραμένο
ποίημα
κρύβομαι στη θύελλα
τη μαινάδα
ήμουν δάσος
στη στάχτη
του χρόνου
θυμήσου με
ως βροχή
