Επτά πορτρέτα. Ένα από αυτά κρύβει ένα πρόσωπο που δεν έπρεπε να βρεθεί ποτέ.
Η Ίρις Βέιν είναι συντηρήτρια έργων τέχνης με κατεστραμμένη φήμη και δώδεκα μέρες προθεσμία. Ο Λούσιαν Γκρέι της αναθέτει να καθαρίσει έναν πίνακα του 1890 που η οικογένειά του φυλάει εκατόν τριάντα έξι χρόνια, και της πληρώνει τετραπλάσια αμοιβή για να μη ρωτήσει γιατί.
Κάτω από το βερνίκι, το μικροσκόπιο δείχνει τρία στρώματα αίματος. Κάτω από το χρώμα, ένα δεύτερο πρόσωπο. Και όσο εκείνη προχωρά, το κρακελέ απλώνεται στο δέρμα του Λούσιαν.
Μια λατινική επιγραφή με τρία φθαρμένα γράμματα κρατάει τη διαφορά: αυτό που η οικογένεια διάβαζε επί γενιές ως «θα διατηρήσει» μπορεί κάλλιστα να λέει «θα αποκαλύψει». Η Ίρις έχει λιγότερο χρόνο από όσο νομίζει για να καταλάβει ποιος πληρώνει και για ποιον.
Γοτθικό μυθιστόρημα για τη ματαιοδοξία, το τίμημα του να μένεις ίδιος, και τα πρόσωπα που πληρώνουν για λογαριασμό μας.
Ελεύθερη συνέχεια του «Πορτρέτου του Ντόριαν Γκρέι» του Όσκαρ Ουάιλντ, έργου δημόσιας κτήσης.
