Όταν το παρελθόν δε θάβεται, ανθίζει στο σκοτάδι.
Ρόδος, 1995.
Δίπλα σε τριανταφυλλιές ποτισμένες με αίμα, ένα παιδί γίνεται μάρτυρας ενός φόνου που δεν ξεχνιέται. Η στιγμή παγώνει. Η σιωπή ριζώνει. Και κάτι σκοτεινό γεννιέται.
Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, μια αλυσίδα δολοφονιών ταράζει το νησί. Τα σώματα βρίσκονται προσεκτικά σημαδεμένα: ξυρισμένα πρόσωπα, η λέξη «ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ» χαραγμένη με αίμα και ένα μαύρο τριαντάφυλλο να στέκει σαν υπογραφή.
