Το τοπίο του προσώπου, μια κατάσταση της ψυχής.
Μελετώντας την κορυφαία πορτραιτίστρια Ελιζαμπέτ-Λουίζ Βιζέ Λε Μπρεν (Élisabeth-Louise Vigée Le Brun), ήρθα αντιμέτωπη με τη σκληρότητα και την αλήθεια της ζωής της. Με μια γυναίκα που θαύμασα για την τέχνη και για το πείσμα της, αλλά και επέκρινα για τις επιλογές της – όπως δηλαδή συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Με μια προσωπικότητα με πολλές πτυχές, αρκετές απ’ τις οποίες δεν με εκφράζουν. Δεν πιστεύω όμως ότι χρειάζεται να ταυτίζεσαι με τον ήρωά σου ώστε να μπορέσεις να γράψεις γι’ αυτόν. Προσπαθείς να τον κατανοήσεις μέσα από τις αντιφάσεις και την πορεία του.
Το βιβλίο αυτό, μέσα από είκοσι επιστολές που δεν έγραψε (αλλά θα μπορούσε να έχει γράψει) η Ελιζαμπέτ και από τέσσερα παρένθετα σημειώματα, αφηγείται τη διαδρομή μιας από τις πρώτες διεθνώς αναγνωρισμένες γυναίκες ζωγράφους. Αλλά, κυρίως, αποτελεί έναν στοχαστικό μονόλογο για τη ζωή και την τέχνη.
Γεωργία-Μαρία Παπουτσή
