Καθένα από τα διηγήματα της συλλογής αποτελεί ένα επεισόδιο μιας περιόδου της ζωής της κοινής τους ηρωίδας, της Άννας. Μπορούν να διαβαστούν ως αυτοτελή, αλλά και ως κρίκοι μιας ανοιχτής αλυσίδας, στην οποία θα μπορούσε να προστεθούν κι άλλοι.
Στα διηγήματα διαφαίνεται ο ιδιαίτερος χαρακτηριστικός τρόπος της ηρωίδας να βιώνει τον χρόνο και τις σχέσεις της με τους άλλους. Για την Άννα ο χρόνος είναι σαν τα πτυσσόμενα τηλεσκόπια των ναυτικών και σαν καλειδοσκόπιο. Οι σχέσεις της με τους άλλους και ειδικά με το άλλο φύλο γίνονται καταλύτες για αναδύσεις αναμνήσεων, ερωτηματικών και αινιγμάτων στην καθημερινή της ζωή. Οι συναντήσεις της τυχαίες, απροσδόκητες, ανέμελες, απερίσκεπτες - μέσα από αντανακλάσεις αναμνήσεων, οδυνηρές βουτιές στον ίδιο της τον εαυτό και προβολές στα μελλούμενα - συμβάλλουν ανατρεπτικά και αθέλητα στο δικό της αύριο, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων βέβαια.
Η Έλφη Κιλλαχίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και εν συνεχεία ψυχιατρική και παιδοψυχιατρική στο Παρίσι, όπου ζει και εργάζεται ως ψυχίατρος και ψυχαναλύτρια. Το 1990 άρχισε ψυχανάλυση µε τον Κορνήλιο Καστοριάδη και µετά τον θάνατό του συνέχισε µε τον Ζακ-Αλαίν Μίλλερ. Έχει δηµοσιεύσει άρθρα ψυχαναλυτικού και κλινικού περιεχοµένου στα γαλλικά και τα ελληνικά, καθώς και µεταφράσεις. Συνεργάζεται µε τα περιοδικά αληthεια και FORT-Dα, που εκδίδονται στην Αθήνα. Το 2008, δηµοσιεύτηκε το διήγηµά της «Πανωλεθρία στους Αιγός Ποταµούς» στο περιοδικό Πλανόδιον και το 2010 το διήγηµα «Το βάφτισµα του αέρα και το όνοµα αυτού Άβατος» στο περιοδικό αληthεια. Ποιήµατά της έχουν δηµοσιευτεί κατά καιρούς στα ηλεκτρονικά περιοδικά Bibliothèque -Tεθλασµένη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη και Φρέαρ. Το 2015, εκδόθηκε η συλλογή διηγηµάτων της "Ισκαριώτισσα" από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης.
