Μία τριλογία διηγημάτων όπου ο συγγραφέας εξερευνά την διαχρονική ταυτότητα του ελληνισμού μέσα απ’ τις συναντήσεις του με άλλους μεγάλους πολιτισμούς. Από το Πεκίνο του 1875 και την Κωνσταντινούπολη του 1202, μέχρι την Περσία του 6ου αιώνα μ.Χ., το έργο συνυφαίνει την ιστορική έρευνα με τη μυθοπλασία, προσφέροντας μια αισθητηριακή και φιλοσοφική περιήγηση στα σταυροδρόμια της παγκόσμιας ιστορίας. Δεν πρόκειται για ένα χρονικό κατακτήσεων, αλλά για ιστορίες αλληλεπίδρασης, διαπολιτισμικής επικοινωνίας και αναζήτησης – μιας αναζήτησης για την ουσία του ελληνισμού μέσα από τη φιλία, τις γεύσεις και τη γλώσσα.
Με υποβλητική γραφή, πλούσια σε εικόνες και αισθήσεις, ο συγγραφέας δεν αναπαριστά απλώς το παρελθόν, αλλά το ανατέμνει. Αξιοποιώντας τις σπουδές του στη φιλοσοφία και τη διεθνή συγγραφική του εμπειρία, παραδίδει ένα έργο βαθιά αισθητηριακό και ερευνητικό. Πρόκειται για μια πρόσκληση σ’ ένα συμπόσιο ιδεών, όπου ο αναγνώστης καλείται να ανακαλύψει ξανά τον «Έλληνα» όχι ως στατική εθνική ταυτότητα, αλλά ως δυναμική αρχή διαπολιτισμικής διάδοσης και δημιουργίας, μια οικουμενική αναζήτηση για την ουσία του να υπάρχεις και να σκέφτεσαι.
