Σκόπευε να ξεκινήσει μια σοβαρή φιλοσοφική συζήτηση ενώ τη χάραζε. Πάντα της άρεσε να ξεκοκαλίζει από ένα μείζον φιλοσοφικό θέμα με κάθε μπριζόλα. Ή αυτό ή τη ζωή κάποιου κακομοίρη, ανίδεου για τα θαρραλέα της σαγόνια. Όμως, μια και οι μπριζόλες που ορεγόταν ήταν ατελείωτες, ενώ τα μείζονα φιλοσοφικά θέματα αυστηρά πεπερασμένα, ήταν υποχρεωμένη να υποκύπτει στο ποταπό ξεκοκάλισμα της ζωής κάποιου κακομοίρη, σαν αναιμικό βαμπίρ, που συμβιβάζεται με την αιμορρόφηση του κάθε τυχάρπαστου αντί της μοιραίας καλλονής που φαντασιώνεται.
