«...Θα είσαι πάντα της καρδιάς μου το ανεκπλήρωτο...
Της αγκαλιάς μου το κενό και το καθόλου...
Θα είσαι κάτι μακρινό και επικίνδυνο...
Της λογικής μου δικηγόρος του διαβόλου...
Κοίτα πώς σπάει η καρδιά μέσα στο στήθος μου...
Πόση βροχή κρύβουν τα μάτια μου για κοίτα!
Ήθελα τόσα να σου πω κι όμως δεν μίλησα...
Ήθελα τόσα να σου πω…
Και τίποτα δεν είπα».
