Απλώνω τις λύπες μου
να στεγνώσουν στον χρόνο
εργασία επίπονη και
γεμάτη παγίδες
ειδικά αν ο ήλιος έχει αντίθετη άποψη
και η μορφή σου
–με την επιμονή του ψιλόβροχου
που βροχή δεν το λες
μα αν δεν το πάρεις υπόψη σου
φτάνει μέχρι το κόκαλο–
πεισματικά επανέρχεται
από φόβο μη γίνει ανάμνηση
και περιφέρεται άστεγη
στης λησμονιάς το στερέωμα.
