Το δοκίμιο για την έννοια της αλλοτρίωσης από τον Μαρξ στον Μαρκούζε διερευνά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν αυτή την έννοια οι δυο στοχαστές. Ο στόχος είναι να κατανοηθεί του τι ακριβώς εννοούν, όταν αναφέρονται σε αυτή. Ώστε να διασαφηνιστεί η έννοια της που προκαλεί ενός είδους σύγχυσης στην εποχή μας.
Διερευνά επίσης τις θεωρητικές προσλαμβάνουσες αλλά και τις κοινωνικές συνθήκες της δράσης τους. Ο Καρλ Μαρξ αισιοδοξεί ότι το προλεταριάτο με τη δράση του θα υπερβεί την αλλοτρίωση, ενώ ο Μαρκούζε αναθέτει τον επαναστατικό ρόλο σε όσους βρίσκονται στις παρυφές της κοινωνίας, στους παρίες και στους απόκληρους, στους autsiders. Η αποσαφήνιση της έννοιας της αλλοτρίωσης αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για όσους στοχεύουν στο ξεπέρασμά της. Η διαρκώς επαναλαμβανόμενη ρήση: ότι ο κόσμος δεν κινείται γιατί είναι αλλοτριωμένος χρειάζεται να απαντηθεί, αν θέλουμε να τερματιστεί ο κόσμος της αλλοτρίωσης και της αποξένωσης.
