Δύο πρόσωπα που αγαπιούνται, που δεν μπορούν να ζήσουν το ένα χωρίς το άλλο, δεν καταφέρνουν να το ομολογήσουν, είναι ο αδελφός και η αδελφή. Βασανίζονται από την επιθυμία να γλιτώσουν από κάτι, θέλουν να φύγουν. Αναζητούν την ταυτότητά τους. "Ποια είναι η πατρίδα μου;" αναρωτιούνται όλοι οι ήρωες του έργου, από τους γονείς, τα παιδιά ως τον μαύρο αλεξιπτωτιστή. Ίσως η αδελφική σχέση να παραμένει το μοναδικό σημείο αναφοράς για τον άνθρωπο, ακόμα κι αν αυτή η σχέση είναι προβληματική. Ίσως αυτή η σχέση να είναι για τον άνθρωπο η "πατρίδα". Ο Κολτές φορτώνεται στους ώμους του όλη την ανθρώπινη θλίψη. Θέλει να γίνει ο αδελφός όλου του ανθρώπινου γένους.
Στο τέλος του έργου γεννιούνται δυο μικρά μαύρα παιδιά. Η υπηρέτρια θεωρεί πως είναι μια καταστροφή. Ο συγγραφέας δεν κρίνει και δεν δίνει καμιά λύση. Όλα είναι πιθανά. Απλώς αφήνει μια άγραφη σελίδα την οποία ο αναγνώστης θα συμπληρώσει αφού διαβάσει το βιβλίο.
