Στις σελίδες του βιβλίου προσπάθησα να φωτιστεί μια ολόκληρη εποχή με τα κομμάτια της προσωπικής αλλά και της συλλογικής μνήμης του τόπου μας.
Συγκέντρωσα και κατέγραψα στοιχεία της τοπικής ιστορίας και λαογραφίας, την ψυχή του Θολού Ποταμιού, μαρτυρίες, έθιμα, κοινωνικές συνήθειες, γιορτές, μοιρολόγια και παιχνίδια, γιατί πιστεύω πως όσο αυτές οι μνήμες καταγράφονται και μεταδίδονται στους νεότερους, ο τόπος παραμένει ζωντανός καθώς μαθαίνουν πώς έζησαν οι άνθρωποι του χωριού, πώς μεγάλωσαν, πώς γιόρταζαν τις χαρές τους, πώς αγαπούσαν, πώς αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες τους και πώς κρατούσαν εντέλει ζωντανή την κοινότητά τους.
Γιατί ένας τόπος δεν είναι μόνο οι δρόμοι και τα σπίτια του είναι οι ίδιοι οι άνθρωποί του, με τις ιστορίες τους, τις φωνές τους, τα τραγούδια τους, τους καημούς και τα βάσανά τους κι όσο αυτά διατηρούνται ο τόπος αυτός ταξιδεύει την ταυτότητά του στον χρόνο και μαζί του ταξιδεύουν και οι άνθρωποι που κάποτε τα έζησαν.
(Μ.Μ.)
