[Από δομής του Κράτους και επί δύο αιώνες η επονομαζόμενη «Αυτοδιοίκηση» είναι ένας μηχανισμός με βασικό στόχο την καταστολή του κοινωνικού πνεύματος και την διαμόρφωση ενός κράτους στο οποίο ηθικές αξίες και άγραφοι κανόνες περί του εντίμου και ηθικού να εξαφανίζονται.
Πολυεθνικό εκ δομής κράτος η υποτελής ξενόδουλη κυρίαρχη τάξη διαμόρφωσε καταστάσεις επί κάποιων χωριών ώστε να θεωρηθούν πόλεις, επειδή σε αυτά υπήρχε κάποια πολιτική εύνοια η οποία ουδέποτε ήταν τυχαία, αλλά και πολλές φορές αυτή όταν χάνεται επέρχεται εκ νέου ξεπεσμός και ερημοποίηση όπως στα χωριά.
Ιδιαίτερα τα ορεινά χωριά είχαν πάντα πρόβλημα και ουδέποτε υπήρξε Ορεινή πόλη εκτός από μία επειδή εκεί δεν υπήρχε κάτι πεδινό ή ημιορεινό.
Το σημαντικό βεβαίως είναι ότι τελικά δεν υπάρχει κάποια πόλη η οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι στοιχειωδώς έχει κάποιες προδιαγραφές πόλης, απλά πρόκειται περί μαντριών όπου ποιμενάρχες εγκλωβίζουν τον λαό της επαρχίας τους.
Υπό αυτές τις συνθήκες πάντα πλανιέται το σχετικό θέμα του Παπαδιαμάντη ότι «ο Δήμαρχος δεν μπορεί να είναι ηθικός» και φυσικά θα μένει αναπάντητο .....]
(Ο Συγγραφέας)
