Τα περισσότερα διηγήματα του βιβλίου αντλούν θέματα από τα πάτρια εδάφη- τη Φλώρινα – που λειτουργεί ως μαγνήτης μνήμης, στοχασμού και μυθοπλασίας.
Τα θέματά της: ο εμφύλιος σπαραγμός- “φρικτές συνέπειες στον τόπο μας”, “όχι άλλες καταστροφές, όχι άλλος αφανισμός”.
Η προσφυγιά των ηττημένων, η φιλία σε αντίξοες συνθήκες, η αλληλεγγύη, ο θάνατος, ο έρωτας που δοκιμάζεται στις δυσκολίες, ήθη και έθιμα: απεικόνιση της καθημερινής ζωής, μνήμες που μπλέκονται με τη μυθοπλασία. Οι σχέσεις των ανθρώπων στον γάμο: οι αντιπαραθέσεις, καταστροφικοί εθισμοί, αποξένωση, συναισθηματική κακοποίηση, παραβίαση προσδοκιών, περιφρόνηση.
Η εμπειρία της αιμοκάθαρσης (βιωματική):οι ρωγμές της ζωής σε δύσκολες συνθήκες υγείας
παρουσιάζονται με αισιοδοξία, ενσυναίσθηση, αγάπη, ψυχραιμία, ελπίδα- ως φιλοσοφία ζωής. Αντιμετωπίζεται με ψυχική ανεκτικότητα και προσαρμοστικότητα χωρίς μεμψιμοιρία- με δημιουργική προσαρμογή.
Η επώδυνη κατάσταση της νόσου Αλτσχάιμερ ,η θλίψη της “απώλειας” του αγαπημένου προσώπου- “ακόμα με θυμάσαι;”.
Η συγγραφέας αγαπάει τον άνθρωπο και αυτό καθορίζει τη ματιά της. Δίνει έμφαση στα κίνητρα, στην ψυχολογία και τις συναισθηματικές αντιδράσεις των ατόμων.
Η στάση ζωής, οι πεποιθήσεις της, οι εμπειρίες, οι αξίες, οι ηθικές αντιλήψεις της διαπνέουν τα διηγήματά της.
Η αναφορά σε χαρακτήρες υπαρκτούς στο εμφύλιο και τον πατέρα της χαρίζει αληθοφάνεια, πειστικότητα, προσδίδει συναισθηματικό βάθος, προκαλεί συγκίνηση.
Η ευχάριστη, αβίαστη, νηφάλια, λιτή αφήγηση, ο ρέων λόγος χωρίς εξωραϊσμούς κάνουν ελκυστική, άμεση, προσιτή, οικεία τη γραφή της συγγραφέως.
Εστιάζει στην ουσία και μεταδίδει τα νοήματά της με οικονομία λόγου, πυκνότητα και στοχαστική διάθεση.
Μαριάννα Κορομπίλη – Φιλόλογος
