Ο υπαρξισμός από γνωσιοθεωρητική άποψη ερμηνεύτηκε ως η άρνηση της αντικειμενικότητας και της από - προσωποποιημένης φιλοσοφίας του θετικισμού. Ωστόσο για πολλούς αμφισβητείται αν επρόκειτο για αυστηρή φιλοσοφία ή για μια θεωρία της αλλοτρίωσης. Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι για τον εαυτό της σύμφωνα με πολλούς υπαρξιστές φιλοσόφους και εξετάζεται πάντα σ’ ένα επίπεδο αυστηρά προσωπικό. Όμως στη φιλοσοφία του υπαρξισμού εγγράφεται το πρόταγμα της ελεύθερης απόφασης του αυτόνομου ανθρώπου.
Ο ιταλικός υπαρξισμός (άγνωστος στην Ελλάδα) αποτελεί μια πρόταση επαναπροσδιορισμού του υπαρξισμού, μέσω της κοινωνικής ανθρωποποίησης, δηλαδή της διαμόρφωσης του ατόμου στους ορίζοντες των κοινωνικών πολιτικών σχέσεων.
Το παρόν πόνημα εξετάζει την κοινωνική ανθρωποποίηση, του ιταλικού υπαρξισμού έτσι όπως εκείνος εμφανίστηκε και προσδιόρισε τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς και καθοδήγησε τη κοινωνική πράξη.
