Οι ίδιοι είναι ένα έργο το οποίο ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό. Ο αναγνώστης, κυρίως μέσα από τις αισθήσεις του κεντρικού ήρωα, εισέρχεται από τις πρώτες κιόλας αράδες σε έναν κόσμο δυστοπικό, ο οποίος είναι απόρροια του ολοκληρωτικού καθεστώτος που επικρατεί. Μέχρι το τέλος του έργου ο χρόνος και ο τόπος παραμένουν στοιχεία άγνωστα. Το ίδιο συμβαίνει και με ταυτοτικά χαρακτηριστικά του ήρωα, εν αντιθέσει με την εξελισσόμενη καταβύθιση του αναγνώστη στον εσωτερικό του κόσμο. Μέσα από το διήγημα προβάλλεται η κρίση των ηθικών αξιών και των συνειδήσεων στον σύγχρονο κόσμο, όπως και η τελική εξαχρείωση των κοινωνιών.
