Μετά την εμπειρία της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου, πολλά παιδιά βιώνουν έντονα συναισθήματα που συχνά είναι δύσκολο να αναγνωρίσουν ή να εκφράσουν με λόγια.
Τα παιδιά δεν είναι απλώς «μικροί ενήλικες».
Ο τρόπος που αισθάνονται, κατανοούν και ζουν το πένθος διαφέρει σημαντικά από τον ενήλικο κόσμο. Η τέχνη αποτελεί ένα πολύτιμο μέσο υποστήριξης της συναισθηματικής τους έκφρασης. Η απώλεια προσεγγίζεται μέσα από έργα τέχνης που αξιοποιούν τον συμβολισμό, τη μεταφορά και τη δύναμη της εικόνας, δημιουργώντας ένα πλαίσιο όπου τα παιδιά μπορούν να διερευνήσουν με ασφάλεια τα συναισθήματά τους και να επεξεργαστούν την εμπειρία του πένθους. Παράλληλα, οι δημιουργικές δραστηριότητες που συνοδεύουν τα έργα ενισχύουν την ενεργό συμμετοχή των παιδιών, προσφέροντάς τους την ευκαιρία να εκφράσουν σκέψεις και συναισθήματα, να διατηρήσουν ζωντανή τη σχέση με το αγαπημένο πρόσωπο μέσα από τις αναμνήσεις και να οικοδομήσουν προσωπικές αφηγήσεις νοήματος και παρηγοριάς.
Το βιβλίο αξιοποιεί τη δύναμη της τέχνης ως εργαλείο υποστήριξης για παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες ψυχικής υγείας.
Μέσα από επιλεγμένα έργα τέχνης και βιωματικές δραστηριότητες, επιδιώκει να δημιουργήσει έναν ασφαλή χώρο έκφρασης, αναστοχασμού και συναισθηματικής επεξεργασίας της απώλειας. Στόχος του είναι να ενισχύσει την ψυχική ανθεκτικότητα των παιδιών, να καλλιεργήσει την αποδοχή των συναισθημάτων τους και να τα βοηθήσει να συνεχίσουν την πορεία της ζωής τους, διατηρώντας τη μνήμη, την αγάπη και τον δεσμό με το αγαπημένο πρόσωπο ως πολύτιμο μέρος της προσωπικής τους ιστορίας.
Η Δρ. Μαρία Αθανασέκου είναι Ιστορικός Τέχνης, απόφοιτη της Φιλοσοφικής Αθηνών με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, διδάκτωρ της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ και εκπονεί μεταδιδακτορική έρευνα στην Εκπαιδευτική Πολιτική στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Frederick και είναι ΣΕΠ του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Επίσης, έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης και σε άλλα πανεπιστήμια. Είναι μέλος της ευρωπαϊκής ερευνητικής ομάδας COST Action με την ιδιότητα της εκπροσώπου της Ελλάδας στη δράση με στοιχεία: «Perinatal Mental Health and Birth-Related Trauma: Maximising best practice and optimal outcomes» (DEVoTION) CA18211 (μέλος του Management Committee). Δίνει διαλέξεις για θέματα Ιστορίας Τέχνης σε ποικίλους φορείς και συνεργάζεται σταθερά με το Ανοικτό Ίδρυμα Εκπαίδευσης. Συμμετέχει με ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια, άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε
επιστημονικά περιοδικά, έχει γράψει κεφάλαια σε βιβλία, έχουν εκδοθεί τρία βιβλία της σε έντυπη μορφή και δύο σε ηλεκτρονική. Τα επιστημονικά της ενδιαφέροντα είναι πολλά και τα συνδυάζει πάντα με γνώμονα την τέχνη, τη θεραπεία και την εκπαίδευση. Έχει μετεκπαιδεύσεις και επιμορφώσεις στην Εικαστική Θεραπεία, την Ειδική Αγωγή, Ψυχολογία, Νευρολοψυχολογία, Λαογραφία κ.ά., και είναι πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια ενηλίκων. Η προσέγγιση της στην τέχνη είναι διαθεματική καθώς δανείζεται από αδερφές επιστήμες (όπως η Ανθρωπολογία, Ψυχολογία, Λαογραφία, Κοινωνιολογία) φιλοδοξώντας και ελπίζοντας τη δημιουργία σχέσης των φοιτητών/εκπαιδευόμενων με την τέχνη. Της αρέσει να αφηγείται ιστορίες της τέχνης, να μοιράζεται και να επικοινωνεί μέσω της εικόνας. Πιστεύει ότι η τέχνη έχει μεγάλη δύναμη και ιστορίες να μας πει, πολλές, αν όχι όλες, μας αφορούν ή θα μας αφορούν σε κάποια από τις περιόδους της ζωής μας, όσο διευρύνεται το υπαρξιακό μας πεδίο.
