Σε ένα πυκνό δάσος με ψηλά δέντρα ζούσε η Πικοπάκο, μια ντροπαλή τρυποκαρυδίνα, που έκανε τα πράγματα με τον δικό της τρόπο. Ενώ οι άλλοι τρυποκάρυδοι ζούσαν στους κορμούς των δέντρων, η Πικοπάκο είχε χτίσει ένα ξύλινο σπιτάκι. Δεν είχε πολλούς φίλους και απέφευγε τη φασαριόζικη πόλη.
Όταν ξέσπασε μια φοβερή καταιγίδα που κατέστρεψε όλες τις φωλιές, η Πικοπάκο δέχτηκε μια απρόσμενη επίσκεψη στο σπίτι της…
Μια εκπληκτική ιστορία που μας υπενθυμίζει ότι τα εσωστρεφή πλάσματα συχνά κρύβουν μια μεγάλη αγκαλιά, γεμάτη αλληλεγγύη, γνωρίζοντας όμως να βάζουν και τα όριά τους.
