…Το CaO, που είναι σε μορφή σκόνης, παράγεται από το κάψιμο σε μεγάλη θερμοκρασία (πάνω από 1.000οC) του συνηθισμένου στη φύση CaCO3 (ανθρακικό ασβέστιο): στα ασβεστολιθικά πετρώματα. Το πώς έμαθε ο άνθρωπος να παράγει τον ασβέστη καίγοντας τις πέτρες δεν είναι γνωστό. Ίσως αρχικά βλέποντας πέτρες να γίνονται σκόνη, οι οποίες καίγονταν επί ώρες σε συνθήκες που αναπτυσσόντουσαν πολύ μεγάλες θερμοκρασίες.
Μέχρι την κατασκευή, στους τελευταίους δύο αιώνες, των μεγάλων μονάδων παραγωγής ασβέστη, όπου παράγονται μεγάλες ποσότητες, για να καλύψουνε τις σύγχρονες ανάγκες των μεγάλων πόλεων, με τις χαρακτηριστικές καμινάδες δίπλα στους υπαίθριους χώρους εκσκαφής (λατομεία), που αλλοιώνουν ανεπανόρθωτα το σχήμα των ασβεστολιθικών βουνών στα οποία εγκαθίστανται, η παραγωγή του ασβέστη γινότανε στα λεγόμενα, σήμερα, προβιομηχανικά παραδοσιακά ασβεστοκάμινα ή ασβεσταριές ή ασβεστάδικα (εφεξής θα αναφέρονται ως ασβεστοκάμινα).
Επί χιλιάδες χρόνια τα ασβεστοκάμινα ήταν μεγάλες, σκαμμένες, κοιλότητες στο έδαφος όπου τοποθετούσαν κατάλληλα τις ασβεστολιθικές πέτρες και το καύσιμο υλικό…
Τέτοια ασβεστοκάμινα συναντά κάποιος παντού στον ελλαδικό χώρο και τα νησιά, όπου διατηρούνται γενικά σε καλύτερη κατάσταση, ενώ σε περιοχές όπως η Αττική συνήθως ίχνη ή ερείπια.
Στο παρόν, που είναι μια πρωτότυπη εργασία, η φωτογραφική έρευνα για την οποία κράτησε 3 χρόνια, 2018 – 2021, και παρουσιάζει συγκεντρωτικά, όπως είναι σήμερα, ασβεστοκάμινα:
14 από τη δυτική (κυρίως τον Κοκκιναρά) και νότια Πεντέλη,
5 από την περιοχή μεταξύ Διώνης, Νταού Πεντέλης και Καλλιτεχνούπολης,
1 στο Διονυσοβούνι,
18 από μια ζώνη λίγων εκατοντάδων μέτρων εκατέρωθεν τής Ιεράς Οδού και της σημερινής Λ. Αθηνών: στις νότιες παρυφές τού Ποικίλου όρους και τις βόρειες τού όρους Αιγάλεω και
17 στο βόρειο Υμηττό.
