Αφού πέρασαν τα Δαρδανέλια και την Προποντίδα, μπροστά τους απλώθηκε μια απέραντη, αγριεμένη και αφιλόξενη θάλασσα, που από «άξεινος» μετονομάστηκε σε Εύξεινο Πόντο.
Κωπηλατώντας στη μαβιά θάλασσα και διασχίζοντας τα παράλια μέσα στην ομίχλη, έβλεπαν τους ορεινούς όγκους με τις δασωμένες πλαγιές να καταλήγουν απότομα στη θάλασσα. Τα ποτάμια κατρακυλούσαν αφρισμένα από τα βουνά, δημιουργώντας ένα πανδαιμόνιο ήχων και μια πανδαισία χρωμάτων.
Ταξιδεύοντας μέσα σε αυτό το μυστηριώδες και ανέγγιχτο από τον χρόνο τοπίο, έφτασαν επιτέλους στον προορισμό τους.
Η Σινώπη απλωνόταν μπροστά τους!
Εδώ άρχιζε ο Πόντος— η γη των μύθων και των ηρώων.
