Τα παλιά εκείνα χρόνια ο δικός μου ο παππούς, ήτανε καλός αγρότης και τον έλεγαν Μπεμπέκο!
Είχε μείνει «παρανόμι» απ΄ τα παιδικά τα χρόνια τότε που ήτανε μωρό, ο μικρός μας ο «μπεμπέκος» που τον φώναζε η μαννούλα όλο γλύκα και μ΄αγάπη:
-Μπεμπεκάκι μου, μπεμπέκο.
...Κι αν θες κι άλλα πολλά να μάθεις, διάβασε και θα μάθεις!...
