Τετάρτη για το όνειρο, Τετάρτη για την ζωή, Τετάρτη για τις διαδοχικές αρχές και για τις αλλεπάλληλες λήξεις. Η Τετάρτη που σε αφήνει ακόμα να ονειρεύεσαι ένα ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο στη θάλασσα μέσα στην φθορά της καθημερινότητας, μου έμαθε ότι το όνειρο δεν έχει αρχή , μέση και τέλος. Δεν έχει βαρύγδουπες τελείες και κεφαλαία γράμματα να ακολουθούν. Τίποτα δεν διαγράφεται. Το παρελθόν σου ορίζει το μέλλον σου και τα όνειρα το παρόν σου.
Ονειρεύτηκες; Αν ναι, το έζησες. Εξολοκλήρου. Πιο ζωντανό ακόμα κι από την πραγματικότητα.
Αφιερωμένο σε όσους με έκαναν να ζήσω μέσα από το όνειρο και σε όσους ακόμα ονειρεύονται. Όπως κι εγώ.
Ευχαριστώ τον Οδυσσέα Ιωάννου που με έμαθε να βάζω τις άτακτες σκέψεις μου στο χαρτί και να κρατάω το μολύβι όρθιο , ολοκληρώνοντας με χαμόγελο τις Τετάρτες μου.
