Στις αγέλαστες µέρες εσύ να γελάς.
Εσύ να γελάς να ξεθωριάζεις το µαύρο µου.
Εσύ να γελάς να γυρίζει η γη µου γαλήνια.
Εσύ να γελάς να βρίσκει το νόηµά της η ζήση µου.
Εσύ να γελάς πριν ξεψυχήσει η ελπίδα µου…
Στους απαρηγόρητους κόσµους.
Στους βασανισµένους καιρούς.
Στους δυστυχισµένους ανθρώπους.
Και σε όλους αυτούς, εσύ να γελάς… Μ' ακούς;
Να µου γελάς.
