Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιμετωπίζοντας τις τελευταίες δεκαετίες διαδοχικές περιόδους αστάθειας και διαχείρισης έκτακτων καταστάσεων, κλήθηκε να διαχειριστεί σχεδόν ταυτόχρονα δύο σημαντικές κρίσεις: τη χρηματοοικονομική κρίση του 2007-2008 και την προσφυγική κρίση του 2015-2016. Πέρα από επιμέρους διαφοροποιήσεις ήσσονος σημασίας, οι δύο κρίσεις παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες ως προς τους νομικούς μηχανισμούς και τις μεθόδους αντιμετώπισής τους σε ενωσιακό επίπεδο.
Η έρευνα τεκμηριώνει την ανάπτυξη ενός ευρύτερου προτύπου νομικής τεχνικής που επέτρεψε την παράκαμψη της ενωσιακής έννομης τάξης. Το βιβλίο προσφέρει συστηματική ανάλυση της σχέσης μεταξύ διαχείρισης κρίσεων στην ΕΕ και προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και δυνατότητες κατανόησης της λειτουργίας της ΕΕ σε περιόδους κρίσης μέσω της ανάλυσης των θεσμικών και νομικών μηχανισμών που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση κρίσεων.
