Η Όλγα αγαπούσε τη βροχή, όμως η βροχή δεν αγαπούσε εκείνη.
Μια τυχαία μπόρα, ένα τίποτα της φύσης στάθηκε ικανό να αλλάξει τη ζωή, τη σκέψη, τα αισθήματα, αλλά και τον έρωτα, που πήρε και σήκωσε όσα πίστευε για την ύπαρξή του.
Μυστικά και λόγια που δεν λέγονται, γίνονται αγκάθια ριζωμένα μέσα μας.
Όσα δεν λέμε θα κοιμούνται για πάντα στο σκοτάδι, για να ματώνουν και να πονούν.
